بند از پيامبران خدا ياد مىكند و اين كه خداوند آنان را از پدرانى پاك به مادرانى پاك منتقل ساخته است . شيعه بر اين باور است كه هر پيامبرى بايد از ناپاكى پدران و بدكارى مادران پاك باشد ؛ زيرا وجود چنين گذشته‌اى سبب رويگردانى مردم از آنان مىگردد . . . دليلى كه گفته شده صرفا نظرى است كه عقل آن را مىپسندد و در عين حال آن را لازم نمىشمرد . بنابراين اگر دليل قطعى وجود داشته باشد ، اين نظريه پذيرفته مىشود و در غير اين صورت ضرورتى در پذيرش آن نيست . امام عليه السّلام مىفرمايد : « هرگاه يكى از آنان از بين مردم رخت بربندد ديگرى براى اقامه دين خداوند به جايش برمىخيزد . » اين گفته به آيه زير اشاره دارد : « باز فرستادگان خود را پياپى روانه كرديم . هر بار براى هدايت امتى پيامبرش آمد او را تكذيب كردند . پس ما امتهاى سركش را يكى پس از ديگرى آورديم و آنها را مايه عبرت و زبانزد مردم گردانيديم . دور باد از رحمت خدا مردمى كه ايمان نمىآورند . » « 1 » ( حتّى أفضت كرامة اللّه سبحانه إلى محمّد صلّى اللّه عليه و آله فأخرجه من أفضل المعادن منبتا و أعزّ الارومات مغرسا من الشّجرة الّتي صدع منها أنبياءه و انتجب منها امناءه ) پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله مىفرمايد : « به خدا سوگند دوست ندارم مرا بالاتر از جايگاهم بالا ببريد . » دليل اين گفتار پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آن است كه هيچ چيز جز خدا بالاتر از محمد صلّى اللّه عليه و آله نيست . او از جهت سلسله نسب به اسماعيل فرزند ابراهيم خليل مىرسد . امام عليه السّلام در اين بند به نسب پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اشاره دارد : « رويشگاه وى از بهترين معادن است و ريشه وى از گرانترين ريشه‌ها است . » همچنين ممكن

--> ( 1 ) . ثُمَّ أَرْسَلْنا رُسُلَنا تَتْرا كُلَّ ما جاءَ أُمَّةً رَسُولُها كَذَّبُوهُ فَأَتْبَعْنا بَعْضَهُمْ بَعْضاً وَ جَعَلْناهُمْ أَحادِيثَ فَبُعْداً لِقَوْمٍ لا يُؤْمِنُونَ مؤمنون / 23 : 44 .